Reis ver… Kom terug (NL)

 

“Reis ver,
drink wijn,
denk na,
lach hard,
duik diep,
kom terug”.

Spinvis

 

 

Daar sta ik dan op Lowlands met mijn kleine broertje aan mijn zijde bij het optreden van Spinvis. De woorden die worden gezongen schieten me te binnen, des te meer omdat ze in het Nederlands worden gezongen. Alsof ze voor mij bedoeld zijn. Ik ben terug. Na drie jaar fietsen ben ik weer thuis. En al was ik eerder ‘op visite’ geweest, dit keer was het anders.

Vanaf Georgie en Armenië had mijn reis in het teken gestaan van mijn thuiskomst. Na het doorkruisen van Turkije van oost naar west, wat nog een gigantische opgave is in vergelijking met de kleinere afstanden die de daaropvolgende landen tellen, bereikte ik de balkan en fietste we bijna om de dag een land in of uit. Alsof het niets voorstelde. We waren niet te stoppen. Over de Dolomieten, de Alpen, de Eifel en de Ardennen was daar die laatste piek en die langverwachte afdaling die me zowaar met volle vaart Nederland in liet fietsen.

Ik haalde diep adem en er kwam een gevoel van herkenning boven dat zo uniek en uitzonderlijk was dat het me raakte diep van binnen. Dit was nieuw. Ik herken de geur, ik versta de taal. Die lucht, de mensen. Ik weet hoe het werkt hier, ik begrijp het. Hier ben ik thuis.

Er loopt een vrouw over straat die haar hond uitlaat, ik groet haar met een ‘goedenavond’, en zij groet me terug. Er komt een man voorbij met paard en wagen, ‘zo’ zegt hij; ‘zwaar bepakt!’, ja zeg ik met een grote lach. ‘We komen van ver’. Maar nu ben ik thuis.

Het is zo’n bizar en onbeschrijfelijk gevoel. Dat kun je met geen vliegreis evenaren. Het zijn die kilometers die je op eigen kracht hebt afgelegd. Het is die enorme afstand die kleiner werd. Het is de wereld die zich langzaamaan weer gaat vormen zoals jij de vormen gewend bent. Het is het leven zoals het hier geleefd wordt… nog voordat je op ontdekkingsreis ging naar hoe het leven elders was. Het is de wereld zoals we hem kennen, alsof ie plat is, en dat Nederland dan het centrum is. Het is alsof… de zwaartekracht ineens weer klopt. Alsof je eindelijk weer geaard, op vertrouwde bodem, opgelucht adem kunt halen en kunt zeggen, we hebben het gehaald!

“Kom Terug”.

En waar Lowlands normaal gesproken de uitgerekende plek is om jezelf helemaal te verliezen, om helemaal uit je eigen vertrouwde bubbel los te gaan op de muziek, om op te gaan in het festival leven. Was Lowlands voor mij de uitgerekende plek om me meer dan ooit geworteld te voelen met onze Hollandse bodem. Nadat ik mijn vrienden en familie eerder in de armen had gesloten, de familie van Luke had ontmoet, had gezien hoe kleine kindjes grotere kinderen waren geworden, was voor mij die enorme wastrommel aan emoties en indrukken al op volle toeren beleefd. Hier op Lowlands voelde ik me rustig van geest. Het was voor mij de plek bij uitstek, waar ik me besefte met een lach en een traan, wat de waarde is van terugkomen, en toch ook weer gaan.

Want ik mag dan thuis zijn, mijn reis is nog niet ten einde

“Reis ver,
drink wijn,
denk na,
lach hard,
duik diep,
kom terug”.

Spinvis

Dankjewel lieve allemaal, dat jullie er waren, dat ik er mocht zijn.

En tot de volgende keer.

 

Liefs,

Janneke

 

 

 

 

 

 

3 thoughts on “Reis ver… Kom terug (NL)

  1. Fijn dat je er weer even was lieve Janneke!!
    En hoe de tekst van Spinvis vast en dan vooral de laatste twee woorden… tot over een tijdje wereldmens ?

  2. Dat doen we Ilse, daar houden we aan vast! Heel fijn dat we weer even samen waren. Dat doet me goed! Veel liefs terug

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *