img_20171208_180917_491

**** KAZACHTSAN & KIRGIZIE **** Dit is wat we doen?! (NL)

Augustus 2017, Kazachstan & Kirgizië

In de zomer vloog ik naar huis

om het 40-jarig huwelijk te vieren van ‘ons thuis’.

Na de nodige zomerse dagen omringd door vrienden en familie,

vloog ik op 13 augustus 2017

terug naar mijn ‘partner in crime’,

en stapte ik weer op de fiets.

img_20171108_100610_177

 Wow-wow-wowwwww wacht… ik stapte niet zomaar op mijn fiets

ik stapte op mijn ‘spiks-plinter-nieuwe-fiets’!

img_9221-1-1

Bij het enige echte ‘Amigo Hostel’ in Almaty werd ik herenigd met de ‘one and only’,

Luke Miller uit Ohio.

En daar gaan we!

****

‘So this is what we do?’… vraag ik Luke terwijl we de stad uit fietsen.

‘We fietsen gewoon?’ …

‘De hele dag door’ …

‘Yes this is what we do!’

‘We fietsen’.

‘De hele dag door’.

‘En dan stoppen we’.

‘Om wat te eten’.

‘En dan fietsen we weer een stukje verder,

totdat we ZO moe zijn,

dat we slapen gaan’.

‘En dan worden we wakker’.

en dan beginnen we weer van voor af aan….

‘Echt’ zeg ik?

‘We fietsen gewoon… de heeeeeeele dag door? ‘…

En ik kijk naar dat onnoemlijk kleine getal op mijn fietsenteller:

een kleine 27 kilometer zit er op,

en zonder twijfel hebben we er nog veel voor de boeg.

Ik haal diep adem.

Ik kan me er niets meer bij voorstellen.

Maar dat we nog uren zullen fietsen,

dat is iets wat ik me nog wel kan herinneren.

….

We hebben zonet Almaty achter ons gelaten,

stukje bij beetje vervolgen we onze weg, die grote stad uit,

en langzaam maar zeker komen we steeds dichterbij,

de veelbelovende kleinere wegen

van het uitgestrekte platteland.

….

We maken even een pitstop met wat koekjes en wat brood.

Het verkeer passeert,

de wind waait in ons gezicht.

De zon wordt bedekt door de wolken die het langzaam overnemen,

en de regen neemt haar plaats in.

40 km gedaan.

Nog zoveel meer te gaan.

We vervolgen onze tocht …

met de missie om wat meer kilometers te maken.

Het zal niet lang meer duren,

voordat de lucht donker kleurt

en de zon ondergaat.

Lichtelijk verontrust begint mijn intuïtie als vanouds rond te turen…

We kijken naar links,

We kijken naar rechts.

En dan plots zien we een oud meneertje voor zijn winkel

hij kijkt naar ons,

hij lacht,

hij zwaait

….

img_20180315_162711_203

Ik stop.

Ik twijfel…

En ik vraag me af…

Kunnen we?

Zouden we?

Zullen we?

….

En ik kijk naar Luke aan mijn zijde.

met ogen die zeggen: ‘Ik denk dat dit is wat we doen, nietwaar?’

En zo lopen we naar de oude man ….

en we vragen hem of het in orde zou zijn…

of hij, heel misschien,

deze twee fietsers van een slaapplek kan voorzien?

….

Een uur later zitten we aan een smakelijke maaltijd in zijn kleine winkeltje.

Dat was de grote bonus die kwam kijken bij deze perfecte kampeerplek.

In zijn tuin blijkt een yurt te staan waar onze tent precies in past.

omringd door houten kistjes gevuld met groenten en fruit en al het overige gewas.

Een grote maaltijd vergezeld met grote verhalen,

verhalen over zijn leven en over hoe zijn jeugd ooit was.

img_20180315_162524_122

– in het Russisch, welteverstaan –

img_20180315_162603_859

….

 

Terwijl we zoeken naar woorden in ons zeer beperkt Russisch,

blijkt taal niet nodig te zijn om elkaar te kunnen verstaan.

En nog voordat we in die gezellige yurt slapen gaan,

kom ik een beetje dichterbij en fluister ik,

ahaaaa ‘sooo … this is what we do right?’

….

img_20180315_162300_840

img_20180315_162418_992

img_20180315_162135_918

img_20180315_204553_301

De volgende ochtend worden we wakker en nemen we afscheid van de vriendelijke oude man.

Uitgerust stappen we weer op de fiets,

en start ik mijn missie om terug te komen in dat ritme van hoe het leven ooit was.

Het leven op de fiets,

met mijn hele hebben en houwen in een enkele fietstas.

….

Daar gaan we!

Op naar Kirgizië!

Maar wacht.

Welke kant op??

img_20180315_205251_322

‘Deze kant!’

‘Nee deze kant!’

img_20180315_205444_163

Vooruit dan…. en hop we gaan!

Want ‘dit is wat we gewend zijn te doen’ en dit is wat we doen voortaan!’

img_20180315_205839_292

Zo gezegd, zo gedaan!

…..

Op het vuur werden de beste maaltijden bereid.

img_20171217_231517_948

En buiten werd er gekampeerd

img_20171217_220140_563

In de rivier zouden we ons wassen

img_20180315_221308_436

En er werd zelfs buiten gebadderd van tijd tot tijd.

img_20180315_221209_173

Ons kleine fort werd nauwkeurig beschermd voor onverwacht bezoek in de nacht. Je weet maar nooit! Alles voor de veiligheid.

img_20171209_222937_801

We hadden flinke bergpassen voor de boeg en we zagen behoorlijk op tegen al dat gezwoeg!

img_20171209_223301_041

We zouden onszelf herhaaldelijk vragen waarom we ook al weer deze route hadden genomen?!

img_20171209_222625_664

Omdat, ja jij!

Nee jij!

Ja ik?

Nee: wij!

Tot het moment dat de top was bereikt.

Dan werd het vragen naar het grote ‘waarom’ altijd op slag beëindigd en was iedereen blij.

img_20171209_161455_119

Maar natuurlijk, ‘daarom!’ ….

img_20180315_221025_100

Klaar om de afdaling in te zetten…

img_20171209_161455_122

Met op z’n tijd een noodstop voor een foto,

img_20171210_090535_332

of twee of drie!

img_20171210_090535_330

We hadden de meest ongerepte en onverharde wegen gevonden

img_20171212_232838_175

omringd door niets dan moeder natuur en haar befaamde dierenrijk

img_20180315_223852_657

in alle kleuren en soorten

img_20171212_231728_265

img_20180315_223547_929

img_20180315_210140_333

Er werden nieuwe vriendschappen gesloten.

img_20171208_175826_764

En van tijd tot tijd was het die onverwachte uitzonderlijke auto die voorbij raasde waar we van ‘verschoten’

img_20171209_223646_062

Maar nooit van die mooie oude LADA, daar was ik op slag voor gevallen, wat een schoonheid!

img_20180315_225623_062

Soms verhuld tot een ware sporteditie, ja ik zeg het je ‘deze gaat voor de snelste tijd!’.

img_20180315_221121_406

Van tijd tot tijd, fietsten we zowaar een gigantisch meer tegemoet!

img_20180315_215554_800

Maar ik zeg het je, voor mij blijft het niets meer of minder dan een grote plas water, geen idee wat je er mee moet!

img_20180315_215637_525

Kom Luke, alsjeblieffftttt…… laten we de bergen weer in gaan.

Hoplaaa op de fiets!

Ja deze kant! img_20180315_210641_240

En laat dat nu de plek zijn waar we de eerste fietsers  tegen het lijf ‘liepen’.

Drie van de vele andere die we op deze route nog zouden ontmoeten.

img_20180315_220301_517

img_20180315_220220_006

Onze tentjes werden naast elkaar opgezet,

en de volgende ochtend vervolgden we samen de weg.

img_20171209_223356_630

‘Hee goade mee’?! Allemaal samen, hopsakeee!

img_20180315_224849_035

Allemaal samen maken we onze eerste pitstop met koekjes en brood.

img_20180315_224618_100

En maakten we een tweede noodstop voor super-coole-kamelen-foto’s.

img_20180315_220009_952

Of keken we van een afstandje toe, hoe anderen datzelfde deden.

img_20180315_210525_280

Allemaal samen werd er een nieuwe nacht gekampeerd onder de heldere sterrenhemel.

img_20180315_224745_266

En allemaal samen begonnen we de volgende grote bergpas die we voor onze kiezen hadden gekregen,

img_20180315_224249_528

en allemaal samen vroegen we ons hardop af ‘waarom’?!’

img_20171212_231508_974

Maar toen we de top behaalden, en een super coole gele bus zagen, wisten we allemaal van ‘daarom!’.

img_20180315_220446_350

img_20180315_211355_847

Er volgde een nacht onder de sterren, hoog in de bergen.

img_20180315_224131_345

en toen was het onvermijdelijke moment daar, van verschillende routes

‘deze kant’, ‘wij deze kant’,

nou het ga je goed! Wie weet tot later op onze route, wie weet tot een volgend jaar!

img_20180315_210417_309

En zo vervolgenden we ieder onze eigen weg,

omringd door de meest adembenemende uitzichten was er geen ruimte meer voor een ‘waarom?’

img_20171208_180917_491

al fietsend door de meest indrukwekkende gebergten hoor ik mezelf zeggen ‘daarom!’.

img_20180315_211231_717

img_20180315_224450_104

img_20180315_223754_045

img_20180315_224352_350

img_20180315_223215_216

img_20180315_204856_129

De nodige maaltijden werden bereid en een pitstop werd ingelast van tijd tot tijd.

img_20180315_221917_203

img_20180315_221420_340

img_20180315_222001_475

Zelfs die overrijpe, platgedrukte banaan werd zorgvuldig opgepeuzeld. Ja jongens, dat zijn vitamientjes! Dat is energie!

img_20180315_230118_279

Maar voor de rest verliep alles als een trein

img_20180315_212317_286

Met veel nieuwe vrienden aan onze zij.

img_20180315_212455_427

In het bijzonder met al onze ‘kleine vrienden’

img_20180315_212603_441

Wat zeg ik; de meest ‘aandoenlijke-doch-stoere-kleine-vrienden!

img_20180315_212948_072

Sommige waren ze in het bezit van een magisch zwaard, anderen troffen we op de fiets of te paard.

img_20180315_222052_558

We troffen nog meer grote-mensen-op-de fiets,

img_20180315_221819_342

En de volwassen vrienden die langskwamen voor een foto, zomaar uit het niets.

img_20180315_211906_438

Een dikke dankjewel voor jullie allemaal.

Dat jullie onderdeel uitmaken van mijn verhaal.

img_20171108_101545_557

En zo zou het gebeuren,

zo zou het gaan.

img_20180315_225337_207

En na al die talloze bergpassen op de fiets

een vijf-ster-kampeer-locatie,

en een grote maaltijd achter mijn kies.

Rest ons maar één ding en dat is:

moe en voldaan,

slapen gaan.

img_20180315_212231_935

YES I AM BACK  &

dit is wat we doen!

:)

 

-LIEFS-

Janneke

 

 

16 thoughts on “**** KAZACHTSAN & KIRGIZIE **** Dit is wat we doen?! (NL)

  1. hoi Janneke en Luke,
    wat een leuke poetische beschrijving van je ervaringen. En zo herkenbaar. Ik krijg weer helemaal zin om weer te gaan fietsen.
    Kirgizie is magic. Wij waren daar 2 jaar geleden en ik koester nog de goede herhinneringen aan de aardige mensen en het betoverende landschap.

    groeten Roel van Kuppevelt

  2. wat kun je nu eigenlijk niet, lieve Janneke
    je schrijft mooi
    je neemt prachtige fotos
    je durft die stoere bergen te beklimmen
    en wat n lef ze af te dalen!
    mensen ontmoeten jullie,met veel respect zowel zij als jullie
    het gaat je goed daar ver weg
    ik kan haast niet wachten tot je volgende verhaal op je blog staat!
    welgemeende kus, dag Janneke

  3. Dankjewel Trien, wat lief! We denken nog regelmatig aan jou! :) Fiets ze!

  4. Bedankt voor je reactie Roel! Mooi om te zien hoe een verhaal herinneringen kan oproepen en dat we die dan weer kunnen delen. Bedankt voor het delen :) En alle succes voor jullie zoon!

  5. Wauw Lucienne, wat lief! Kippenvel bij het leven van je bericht. Duizend maal dank voor je lieve woorden en trouwe support. Het doet me goed! :) En dat volgende verhaal komt er! Hopelijk snel, er wordt aan gewerkt ;) Veel liefs terug

  6. Yes she is back!
    Leuk geschreven Janneke, prachtige foto’s en weer een berg ervaringen rijker fantastisch!
    Dikke kus vanuit Veghel

  7. Hihi, een ‘berg’ ervaringen :D Dankjewel lieve Ilse en een dikke kus voor jullie in Veghel!

  8. Ohhhh lieve Janneke, wat heb je dat geweldig geschreven! Ik dacht van de week nog aan je…

    Ik dacht, hoe zou het zijn?
    En ik dacht, wanneer ga ik haar weer zien?
    O,ja ik dacht ook nog hoe zou het zijn met Luke?

    Bijna al mijn vragen zijn beantwoord ;)

    Doe Luke de groetjes, en ga zo door!

    Liefs Dorien

  9. Ha Dorien! Wat leuk om van jou te horen, en wat lief! Dankjewel :) Haha, ja op het kleine detail na dat ik nog altijd een kleinnnnnn beetje achterloop met schrijven (8 maanden om precies te zijn :p) ben je helemaal op de hoogte ;) Maar Luke is nog altijd aan m’n zij, (zelfs 8 maanden later) dus ik geef je groetjes door! Hoe is het met jou en je kleine mini-Dorien? :) Heel veel liefs en heel leuk om zo mijn verhalen met jullie te kunnen delen <3 Dikke kus

  10. Weer leuk om van je te horen. Prachtige foto’s en mooi verhaal! Bewondering voor je en voor Luke natuurlijk. Zie uit naar de volgende reisverhalen. Fiets ze!

  11. Dankjewel voor je woorden Marion, ook heel leuk om van jou te horen :) Er wordt aan gewerkt (het volgende verhaal!) ;) De groetjes aan de dames op kantoor!

  12. Zo herkenbaar zo heerlijk beschreven!
    Nog mooie magische kilometers gewenst.
    Roel

  13. Dankjewel voor je reactie Roel! Leuk van je te horen en insgelijks! ;) Fiets ze! :) Groetjes Janneke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *