IMG_20170422_220012_242

****MYANMAR**** Een afscheid, eerder dan verwacht (NL)

****

Slaap zacht. Myanmar. Slaap zacht.

En zo kwam ons afscheid,

eerder dan verwacht.

****

Hier aan Inle Lake, op de 8ste van maart

kwam ik voor het eerst in mijn reis tot het besluit

dat mijn eindbestemming was bereikt,

nog voordat ik de finish had behaald.

****

Ik sluit mijn ogen en denk terug aan al die ontmoetingen,

die een onuitwisbare indruk hadden gemaakt.

Ik denk terug aan al die talloze bijzondere momenten,

op de avond voordat ik het land verslaat.

****

Slaap zacht. Myanmar. Slaap zacht.

Helaas kwam ons afscheid,

eerder dan verwacht.

****

IMG_20170422_220706_290

En ik denk terug aan hoe ik deze energieke dame ontmoette, gewoon langs de weg.

En hoe we de dag samen hadden doorgebracht.

IMG_20170422_233233_890

Volg mij had ze gezegd, en met een kleine detour van een twintig kilometer,

kwamen we zowaar bij haar kleine dorpje terecht.

IMG_20170422_220559_183

IMG_20170422_220407_800

Dezelfde leeftijd, dezelfde vraagstukken.

Zo ver van elkaar vandaan maar toch ook zo dichtbij.

IMG_20170422_220454_112

IMG_20170422_220314_604

We gingen op een kleine excursie naar het watermeloenen veld om de hoek.

Met kar en wagen. Zoals ook mijn grootouders ooit hebben gedaan.

IMG_20170422_220219_916

IMG_20170422_220127_690

IMG_20170422_220012_242

Het was op dit watermeloenen veld, waar ik, naast de halve familie en de buurt,

deze dappere kleine dreumesen had ontmoet.

IMG_20170422_215923_847

IMG_20170422_215826_711

IMG_20170320_183716_308

Vader en dochter, samen op het veld.

IMG_20170422_215723_730

Terwijl wij ons in klein Venetië waanden met een ware fotoshoot.

IMG_20170320_183414_984

Wat ben je mooi had ze gezegd terwijl ze me in mijn blauwe ogen aankeek.

Jij ook had ik gezegd toen ik haar foto nam,

vlak voor zonsondergang.

****

Ik denk terug aan hoe ik in alle vanzelfsprekendheid werd opgenomen in het gezin,

ook al was het tegen alle regels in.

Maar ik zal ook nooit vergeten hoe de vader de nacht voor het huis onder de sterrenhemel had doorgebracht.

Voor deze ongebruikelijke bezoeker,

hield hij hier duidelijk de wacht.

****

IMG_20170422_230231_443

Ik denk terug aan mijn meest bijzondere verblijf in deze kleine tempel.

Mijn ogen waren open gegaan voor deze jonge monnik die als kind al wist dat hij als monnik door het leven wilde gaan.

En zijn moeder, die hem nog altijd komt bezoeken en verzorgen.

IMG_20170422_230035_890

Met het kleine beetje Engels dat we spraken,

werd er een wereld voor me onthult die voor alsnog altijd onbevraagbaar was geweest.

IMG_20170422_225928_332

Over kleine monniken die later grote monniken gaan zijn.

IMG_20170422_225841_895

En over moeders die zich over hun kinderen blijven ontfermen en onderdeel van het tempelleven zijn.

IMG_20170422_231133_536

IMG_20170422_230129_515

Allemaal samen hadden we de nacht doorgebracht,

in een klein rijtje op de grond, naast het bed van de monnik in de hoek,

naast haar moeder op de grond.

Kleedjes werden voor de dag gehaald

en zie daar het verblijf voor hun onaangekondigde gast was klaar.

****

IMG_20170422_221047_910

En ik denk terug aan die avond dat ik met vier dames in een hotelkamer was beland.

IMG_20170422_221208_238

Nadat ik eerder in hun kleine dorpje was gestrand.

En had kennis gemaakt met het hele gezin.

IMG_20170422_221306_054

Wat zeg ik, het hele dorp!

Inclusief het dorpshoofd in kwestie. Wat een eer.

Met alle vriendelijkheid en enthousiasme had hij me te woord gestaan,

al was zijn boodschap minder rooskleurig: ik kon hier niet blijven, ik zou toch echt naar een hotel moeten gaan.

Vijf kilometer verderop om precies te zijn.

Want, had hij gezegd,

het is tegen de regels in om mensen in huis te houden, echt.

En zo zou het gebeuren, zo zou het gaan.

In het holst van de nacht, werd ik door deze vijf dames op hun scooter begeleid

en door de lokale politie naar het hotel gebracht.

Toen de deur van de hotelkamer was geopend had ik de dames gezegd;

meer dan ruimte genoeg,

blijf gezellig tot morgenvroeg!

En met een grote lach op ons gezicht namen we afscheid van elkaar.

****

IMG_20170422_215341_820

 Myanmar, het land waar de watermeloenen op je fiets worden gebonden,

en je zonder te betalen het kleine standje verlaat.

IMG_20170422_225034_234

Het land waar de meisjes van de benzinepomp hun lunch met je delen,

zonder woorden, ongevraagd.

IMG_20170422_225244_420

Waar je flessen met ijskoud water in krantenpapier worden gewikkeld,

vanwege die intense hitte onderdag.

Het land waar mensen voor elkaar zorgen,

met een onvergetelijke zachte en warme lach.

IMG_20170422_225423_795

Reden genoeg om te blijven zou je zeggen…

IMG_20170422_232301_510

Maar ik voel ook de impact van het kamperen tegen de regels in, en de angst te worden gepakt.

IMG_20170422_230615_486

Ik voel de impact van een leger dat me meerdere malen de weg had ontzegd.

IMG_20170422_231758_741

En ik voel de twijfel bij iedere ontmoeting,

de twijfel of ik de mensen die me hadden geholpen niet te veel in gevaar had gebracht.

****

Myanmar, o Myanmar.

Helaas kwam ons afscheid,

eerder dan verwacht.

****

IMG_20170422_221359_542

IMG_20170422_225646_532

IMG_20170422_225544_841

IMG_20170422_222052_418

IMG_20170320_183908_641

IMG_20170320_184751_875

IMG_20170320_153026_071

IMG_20170320_152943_719

IMG_20170422_221506_643

IMG_20170422_233422_294

IMG_20170320_185434_187

IMG_20170422_222438_086

IMG_20170422_232406_458

IMG_20170422_221558_044

IMG_20170422_222648_790

IMG_20170422_221953_846

IMG_20170422_220802_715

IMG_20170422_222355_264

IMG_20170422_215547_718

IMG_20170422_221755_848

IMG_20170422_222147_454

IMG_20170422_221004_183

IMG_20170422_220907_186

IMG_20170422_215457_891

IMG_20170321_225528_671

IMG_20170320_152709_402

IMG_20170422_225206_503

IMG_20170422_232154_990

IMG_20170422_221854_829

****

En zo stond ik op het punt om mijn roedel te verlaten.

De grenzen over, naar de volgende plek.

Dat is immers het privilege dat ons ‘soort’ toebehoort,

ons privilege bij uitstek.

****

IMG_20170422_214548_979

****

Als reizigers gaan we grenzen over en soms te buiten.

Met een waarschuwing op zak verlaat ik het land.

Ik kom daar mee weg. Ik kan dat maken.

Maar voor de mensen hier is dat niet het geval.

Nog niet misschien.

Het is hun grenzeloze goedheid die me bijblijft.

Grenzeloze goedheid,

ingekaderd in de genadeloze striktheid van een corrupt regime.

****

IMG_20170422_224542_968

*****

En al zou ik zo graag willen geloven dat het goede ten alle tijde het kwade overwint.

Dat het zachte het harde leert verdragen…

Als het op Myanmar aankomt,

verlaat ik het land met oneindig veel vragen.

 

-LIEFS-

Janneke

11 thoughts on “****MYANMAR**** Een afscheid, eerder dan verwacht (NL)

  1. prachtig geschreven lieve janneke. Dat zal veel indruk hebben gemaakt. Ik ga eens bijlezen en genieten van je verhalen en foto’s ?. Take care ?

  2. Janneke heel herkenbaar en mooi geschreven!
    Wij fietste ook verleden jaar februari in Myanmar. Moet er nog vaak aan denken.
    Groetjes inmiddels vanuit Marokko ?

  3. Bedankt voor je woorden Esther. En heel veel plezier in Marokko! Liefs uit Nepal

  4. Lieve Mich, doe dat maar, met een lekkere kop thee binnen als die kleine mannen op bed liggen. Een dikke knuffel voor jou!

  5. Wauw wat een bijzonder verhaal! Wel echt verdrietig ook…
    Een beetje een dubbel gevoel. De geweldig mooie foto’s maar wel het drukkend gevoel van het leven daar mooi verwerkt!

  6. Indrukwekkend verhaal Janneke. Vreselijk dat de goedheid van de mensen zo overheerst wordt door de angst, maar jij hebt ons laten zien dat er gelukkig nog veel goedheid in de mensen van Myanmar zit.

  7. lieve Janneke,
    wat mooi gefotografeerd, met bijzondere teksten,
    wat ben je een bijzonder mens.

    liefs Lucienne

  8. Dankjewel voor je lieve woorden Lucienne. Ik vroeg me vandaag nog af op de fiets hoe het met jou was. Ik hoop dat alles goed met je gaat! En stuur je heel veel liefs vanuit Nepal!

  9. Dankjewel voor je woorden Gert! En fijn dat de boodschap dan toch helemaal goed is overgekomen. Wie weet kan ik een keer een uitzending doen voor het NOS journaal. Zou de wereld er toch anders uitzien (smiley)

  10. Dankjewel voor je lieve woorden Lara! Mooi te lezen dat jij eruit oppikt wat voor mij ook precies de ervaring was daar. Dat is toch bijzonder! Veel groetjes daar!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *